A.I. FORSETI

Vol verwachting verzamelde de A.I. Forseti zich gisterenavond op de pied-à-terre van Floris voor een gezellige borrel met de dames van Pandora uit Maastricht. Ook de dames hadden erg zin in de borrel met Voorzetti, Forsaken, 4CT, of althans het dispuut waar ze dachten heen te gaan. Aangekomen op het huis werden eerst de gebruikelijke (on)beleefdheden uitgewisseld, bestaande uit een speech (ruk) van Jasper, een quasi-grappig cadeau van onze zijde en een gift (cadeau zou te veel eer zijn) en speech van de Pandorapraeses. Het bier vloeide rijkelijk en de sfeer zat er al snel goed in. Dit beloofde nog wat voor het ULV van volgende week. Op een gegeven moment besloot echter een van de Limburgse dames af te reizen naar de kamer van Jasper. Tot zover niks nieuws, hoor ik u denken.
Echter, aangezien de voordeur een kleine twee meter is verwijderd van de kamer leek het deze Pandorin een goed idee om uit het raam te klimmen. Helaas raakte ze daarbij Jaspers beeldbuis, die gezien zijn enorme omvang ook moeilijk te missen is. Gevolg: tv kaduuk en Jersey Shore-achtige taferelen. Abactis Jasper onderging dit gebeuren zeer gelaten. Bart Maas had ten midden van alle oproer meteen een anekdote klaar: ‘’Vroeger, toen ik begon met studeren, had je in Engeland de Bullingdon Club, die waren ook een beetje zo. Die huurden een restaurant af, zopen zich helemaal klem, ramden de boel kort en klein om vervolgens de schade cash te betalen.’’
Op dit kleine incidentje na was de avond wat ons betreft zeer geslaagd en we zien uit naar volgende week.

Kleine update: gelukkig hebben we de beelden, uhm, foto’s nog.

Afgelopen weekend was het tijd om naar het mooie Aalst af te reizen voor het 21-diner van Schnitzel. Eenmaal aangekomen werden we ontvangen in de nieuwe tuinhuis van Schnitzels vader. Na een hoop bier om erin te komen en wat heerlijke hapjes om de toon te zetten, was het na een tijdje tijd om de borrel voort te zetten bij het huis van z’n moeder. De koelkast was volledig leeggehaald en gevuld met het belangrijkste ingredient van een geslaagd 21 diner; bier. Wat heerlijke lasagnes en bierspelletjes later was het tijd om de taxi in te stappen en het Eindhovense Stratumseind onveilig te maken.
Ouders van Schnitzel, bedankt voor de mooie avond!

Sinds enige maanden is de 21-jarige Nicholas ”Nico” Calder praeses van ons mooie dispuut. Tijd om eens wat dieper in het leven van dit flegmatieke icoon uit de wereld van de roeisport te duiken. Een portret van een bezige bij.

Al vanaf dag één van zijn studententijd in Tilburg is Nicholas een actief baasje. Roeien, bier drinken, ECTS’jes halen, botenhuizen bouwen, het gaat deze actieve Vidraat schijnbaar gemakkelijk af. Het was dan ook niet verrassend dat onze Nicholas een prominente plek als lijstduwer op de Front-lijst kreeg toegewezen. Toch lijkt Calder ogenschijnlijk weinig om zijn machtspositie te geven.

Maar is dat wel zo?

Een anonieme Amice doet zijn beklag: ”Kijk, het is niet dat ik mijn macht mis, maar als Nicholas geen snode plannen heeft mag ik mijn andere arm ook breken!”. ”Het is een listig mannetje”, aldus één van de vele Vidarbestuurders die de A.I. geleverd hebben, ”hij lijkt nonchalant om te springen met zijn macht, maar het is niet voor niks dat wij Stichting Baldr ook wel Stichting Calder noemen. Gevaarlijk!” Deze kleine rondgang bevestigt wat we al vermoedden: de Nuenense flierefluiter werkt in de luwte aan een machtsovername. Hij zou al gezien zijn op partijbijeenkomsten van de VVD en niemand sluit uit dat hij een gooi doet naar het voorzitterschap van de KNSRB. In combinatie met een bestuursfunctie op de Tilburg University zou dat hem in één klap Brabants machtigste student maken. Nicholas zelf weigerde echter elke medewerking aan dit interview, maar noemde onze suggestie dat hij aast op het voorzitterschap van de KNSRB in combinatie met een bestuursfunctie op de universiteit als ”absolute onzin”.

Wordt ongetwijfeld vervolgd.

Gisteren gingen twee bussen vol goedgemutste Vidraten op weg naar Houten om de Varsity bij te wonen. Geweldige sfeer en redelijk weer maakten dit een mooie dag. Helaas werd er wat weinig met kluiten gegooid en was de kroegjool niet voor alle leden toegankelijk.
Voor het sportieve gedeelte; op naar de Koestraat, op naar jou, Robin!

PS: Wij hopen dat de gewoonte van de ASR niet overgenomen wordt door andere clubs uit Amsterdam, anders mogen er straks maar 10 fans uit iedere stad naar de huldiging van Ajax..

Soms wordt in één klap duidelijk hoe hard je van je voetstuk kunt vallen. Een tijdje terug nog praeses van ons mooie dispuut en kerngezond, nu praeses af en met één arm (gelukkig wel de goede) in het gips. Dat laatste overkwam onze Atse Kemper deze vrijdag op de OOCUZ toen hij van het podium in de sociëteit viel. Een kleine domper met zo’n mooi weekend in het vooruitzicht. De vrijdagnacht duurde lang, maar zaterdag kon het roeien met een knipoog dan eindelijk beginnen. Het weer was onwaarshinelijk ideaal, een graadje of 20 en een strakblauwe hemel maakte het goed toeven aan de  waterkant. Forseti was de hele dag aanwezig, waarbij Praeses Nicholas Calder samen met de eerstejaars zijn eerste OOCUZ meemaakte. De dag vloog voorbij en als snel was het avond. De avond waar het weekend om draaide.

De paal stond ingevet en wel klaar. Na eerst rustig buiten een poosje geborreld hebben werd het startschot gegeven: men kon de tent in. Heel (mannelijk) Vidar stond al snel klaar rond de paal om de string te verdedigen. Hordes boze roeiers van Nereus, Skadi, Laga en andere verenigingen omringden de dappere Vidraten, maar deze boden koelbloedig weerstand aan al het brasgeweld. De string is dan ook de hele avond totaal niet in gevaar geweest. De pogingen van de externen werden steeds sterker, vaak ging dit gepaard met het scanderen van ”*Naam vereniging* wint de Varsity!”. Gelukkig heeft zelfs Diederik Stapel nooit een verband weten te leggen tussen het winnen van de Varsity en het bemachtigen van de string op de OOCUZ.  Dat is ook dit jaar weer gebleken, naar ons weten hangt het stukje stof namelijk nog steeds hoog en droog.

Rond zes uur ’s ochtends dropen de meeste externen af. Een select gezelschap Amici trok niet naar huis maar bleef op de TSR om te roeien, hetgeen begrijpelijkerwijs niet al te best geschiedde. Brak en met blauwe plekken kunnen we terugkijken op wederom een geslaagde editie van één van de mooiste Vidarfestijnen van het jaar. TRC, Cie, Bestuur, NOOC en overige organisatie, bedankt!

Gisteren werd op de TSR de Oude Vier onthuld. De mannen (en stuurvrouw) die het dit jaar op het Amsterdam-Rijnkanaal moeten gaan doen voor Vidar zijn Ronald Greweldinger, Paul van de Ven, Wouter Withagen en Floris Snoek, stuur Leontien Timmermans. Hoewel er in de borrelkamer positief werd gereageerd op deze equipe (”Ja, dit is een goed stel!”) was niet iedereen tevreden. Amice Floris den Biggelaar was diep teleurgesteld over het feit dat hij dit jaar wederom niet mag deelnemen aan de belangrijkste roeiwedstrijd van het jaar. ”Je blijft hopen dat die uitnodiging een keer komt. Ik werd hier in 2005 lid, ben inmiddels zesentwintig en dus best Oud. Aan die voorwaarde voldoe ik dus sowieso. Zwaar ben ik bovendien ook wel een beetje.” Floris geeft aan dat dit ”wederom een mokerslag is, maar zijn ambitie om binnen 12 jaar op de Olympische Spelen te staan zeker niet minder maakt. Terugkijkend denk ik dat ik de afgelopen jaren ook teveel tijd in mijn studie heb gestoken, waardoor het roeien niet altijd op de eerste plek stond”. Elmar Visser zegt te weten waar het fout is gegaan met de roeiambities van de sociologiestudent. ”Hij moet zich minder focussen op het spelen van huispraeses en bovendien stoppen met het fanatiek beoefenen of bekijken van andere sporten, zoals (zaal)voetbal en wielrennen. Dat is voor iedereen een stuk leuker en dan verwacht ik hem binnen een paar jaar zeker in de Oude Vier.”

Het wedstrijdseizoen is de afgelopen weken in alle hevigheid losgebarsten. Waar Max, Theo en Elmer dezer dagen alles doen en niks eten om zo fit mogelijk aan de Heineken te beginnen, blinken sommige Amici uit in andere disciplines. Deze week stonden er een tweetal krachtmetingen op het programma. Allereerst was daar dinsdag het dispuutskampioenschap bowlen in bowlingcentrum Dolfijn. Robin ”Paniek!” Gooskens stal de show met worpen, waar de Fransen het woord panache voor uitgevonden hebben. Maar uiteindelijk kon er maar één iemand de beste zijn en dat was dinsdag Jorg Verhallen, die de rest het nakijken gaf. Gelukkig was er woensdag kans op een revanche bij het tweede treffen: de wedstrijd spareribs eten bij Brandpunt. Alhoewel onbetwist all-time champion in de frikandellendivisie Renk ”Der Renk” Roborgh niet aanwezig kon zijn en de winnaar woensdag dus eigenlijk ”best of the rest was”, ging het er alsnog hard aan toe. Met als uiteindelijke winnaar, jawel, Jorg Verhallen. Jorg zelf bleef echter zeer nuchter onder zijn successen, maar dat hadden we van een Zeeuw ook wel verwacht.

Na een mooi bestuursjaar kwam de queeste van bestuur Kemper I als leidend kader van ons dispuut  tot een geslaagd einde. Atse Kemper, Wouter van Benthem en Wilbert Jansen maakten plaats voor Nicholas Calder, Jasper van Dongen en Koen Naber.

De avond begon met een lekker diner bij onze vaste voet aan de grond Lokaal Zeven. Vervolgens werd overgegaan tot serieuzer zaken en werd door het afzwaaiend bestuur uitgebreid (Armand Scheijen: ”Duurt lang!”) teruggeblikt op het afgelopen jaar. Een jaar waarin A.I. Forseti weer een stukje groter en beter is geworden, of, zoals dhr. Jansen het zo mooi verwoordde: ”Ik denk dat we dit jaar toch zeker wel dingen hebben gedaan.” Dat was dat, en onder een luid en welgemeend ”They took our jobs!” zwaaide het vierde bestuur af.

Tromgeroffel. Bestuur Calder I nam met veel machtsvertoon het roer over. Ambitieuze beleidsplannen werden onthuld, afspraken werden gemaakt, targets zijn gesteld: het wordt me het jaartje wel. Als het aan Jasper van Dongen ligt hebben we vanaf nu iedere dag een borrel met een damesdispuut, Nicholas heeft grote ambities. En hoewel er bij meerdere leden nog twijfels waren over de financiële vehikels van de heer Naber hebben wij ook daar alle vertrouwen in. De komende weken gaan we echter nog even door met het vieren van onze lustrumopeningsweekwoensdagavonden, zodat kersvers opperhoofd Calder en zijn trawanten nog een tijdje aan hun snode plannetjes kunnen werken. De tijd zal het leren.

Ook in de lustrumweken moet er tijd zijn voor sportieve zaken. Voor de minder fanatieke roeiers biedt het zaalvoetbal team van ons dispuut uitkomst. Vanwege de borrel met de dames van Furiae hadden we de eerste speelronde aan ons voorbij laten gaan, waardoor we onderaan stonden met 0 uit 2  en een doelsaldo van -6. Tijd om de zaken recht te zetten. De eerste tegenstander van de avond werd vrij snel op een 4-0 achterstand gezet door goals van Jasper (2), Erik en Schnytz. Hierna zorgde wat concentratieverlies er voor dat ze er nog drie in wisten te frommelen. Desalniettemin werden de eerste drie punten van het seizoen bijgeschreven. Hierna stond een lastige pot op het program tegen een team dat zich tegen de koploper goed staande had gehouden. Vanaf minuut één klapten we er vol op, wat al snel resulteerde in de 1-0 door Erik. We lieten ons door een zondagsschot in de korte hoek verrassen, maar de concentratie bleef en met de 2-1 van Schnytz namen we opnieuw de leiding en met enkele goede saves bleek Floris een betrouwbare sluitpost. In de slotminuten beperkten we ons tot het verdedigen van de voorsprong en vlak voor het einde wist Jasper er met een lucky van eigen helft zelfs de 3-1 nog aan te tekenen. Zes punten en het negatieve doelsaldo gehalveerd, voorwaar een mooi begin van de dinsdag-gevorderd competitie.

Afgelopen zaterdag was het na lang wachten eindelijk zover: het Ie Lustrum der dispuut A.I. Forseti kon beginnen. Nagenoeg alle Amici en dates verzamelden zich in het knusse La Cabana, waar na een bevlogen speech van bijna-oud-praeses Kemper het lustrum werd geopend. De gehele oud-ledenvereniging gaf zaterdag dan ook acte de presence om te proosten op deze mooie gebeurtenis. Tevens werd het thema van het lustrum onthuld: ”Doemscenario”. Een thema dat zelfs in het slechtste geval nog gaat leiden tot veel mooie dingen.

De zaterdagavond was uitstekend verzorgd door dhr. Maas en dhr. Van Benthem, die als geen ander weten hoe je een goed feest in elkaar draait.  Het belooft een mooi lustrumjaar te worden, want dit smaakt naar meer.